เด็กๆ คิดว่าขนฟูร้องไห้เพราะอะไร
แผนจิตศึกษา: ขนฟูกับกระรอก
แก่นของเรื่อง:เข้าใจการสูญเสีย และใส่ใจความรู้สึกของตนเองและผู้อื่น
เป้าหมายของแผน:ระดับต้น ฝึกสติ การใคร่ครวญ เคารพคุณค่าตนเองและคนอื่น เห็นความเกี่ยวเนื่องกันอยู่
1ขั้นเตรียมสภาวะจิต (ฝึกโหมดรู้ (สติ) จดจ่อเพื่อการใคร่ครวญ)
ครูและเด็กๆนั่งล้อมวง เด็กๆนอนเป็นปลาดาว (Body Scan) ครูพูด Scan ให้เด็กๆรับรู้กายตั้งแต่หัวจรดเท้า ครูอ่านนิทาน “ขนฟูกับกระรอก”เมื่ออ่านจบแล้ว เด็กๆลุกขึ้นนั่ง ครูนำเด็กๆทำ Brain Gym (แบบสลับช้าง)ท่าโอเค-กระต่าย โดยนับเลขจาก 1 ถึง 10
2ขั้นกิจกรรม 10–15 นาที
2.1 ขั้นชง
ครูอ่านนิทาน “ขนฟูกับกระรอก” ช่วงที่ Scan และตั้งคำถาม (เพื่อทบทวนการรับข้อมูล)
1) มีตัวละครใดบ้าง
2) เกิดหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง
2.2 ขั้นเชื่อม
2.2.1 เชื่อมตนเอง
ถ้าเด็กๆ เป็นขนฟูที่กำลังเสียใจ เด็กๆ อยากให้แม่ช่วยอย่างไร
ด็ก ๆ เคยเสียใจเรื่องอะไรบ้าง แล้วตอนนั้นใครช่วยให้สบายใจขึ้น
ถ้าเพื่อนกำลังเสียใจ เด็ก ๆ จะช่วยให้เพื่อนสบายใจขึ้นได้อย่างไร
2.2.2 เชื่อมกันและกัน
เด็กๆแลกเปลี่ยนความคิด ความรู้สึก เกิดมุมมองใหม่ มุมมองต่าง ครูร่วมสนทนาในประเด็นมุมมองที่น่าสนใจจากผู้เรียน
2.3 ขั้นใช้
สถานการณ์ซับซ้อนเพื่อฝึกการตัดสินใจเชิงจริยธรรม การนำตนเอง และใช้ได้จริงในชีวิต (อนาคต)
ถ้าเด็กๆ เห็นเพื่อนร้องไห้คิดถึงแม่ตอนอยู่โรงเรียน เด็กๆ จะมีวิธีการดูแลเพื่อนอย่างไร ให้เพื่อนสบายใจขึ้น
3ขั้นจบ (1–3 นาที · ขอบคุณผู้อื่นหรือสิ่งต่าง ๆ และ Empower กันและกัน)
Empower ผ่านการกอด การชื่นชมความตั้งใจ ความพยายาม กล่าวขอบคุณ
ทุกๆการเรียนรู้ ทุกๆความคิด ขอบคุณตนเอง และขอบคุณกันและกัน
การประเมิน
สังเกตการรู้ตัวและจดจ่อ การตอบคำถาม การบอกความรู้สึกและความต้องการ การรับฟังผู้อื่น การเลือกวิธีดูแลตน การขอความช่วยเหลือ และการแสดงความห่วงใย